BERTAMIRÁNS 1 - NEGREIRA 4

O único paralelismo do partido disputado este sábado no municipal de Bertamiráns co da primeira volta foi o resultado pois en canto ao xogo houbo un abismo. Se en Negreira, o Berta inquedounos en varias fases do partido e incluso chegou a adiantarse no marcador, nesta ocasión estivo en todo momento á nosa merced.

E iso quedou claro dende o inicio do partido. Nando, Mario, Alfonso e incluso Moreno campaban ás súas anchas polo campo. Especialmente activo estivo Alfonso que nos últimos encontros veu como era criticado por parte de varios afeccionados e incluso dende instancias do propio equipo. A xulgar polo visto o sábado, queda claro que se trata de críticas infundadas de incomprendidos do fútbol que non saben apreciar o valor da calidade futbolística deste xogador. Só os grandes deste deporte saben ve-lo fútbol coa claridade necesaria para, por exemplo, intuir que Mario fallaría un remate claro de gol a bocaxarro e, tras o rechace do porteiro, acadar o primeiro gol do partido.

Tamén debemos destacar a Moreno que emulou ao mismísimo Sergio Ramos pola banda dereita. Froito dunha internada súa foi o segundo gol nun malentendido dun defensa local e do porteiro que soupo aproveitar o bravo xogador visitante.

O Bertamiráns amosou en todo momento un señorío digno de eloxio pois a pesar da superioridade do Negreira non caíu no xogo violento nin na desesperación e sempre tentou xogar o balón dende atrás. Desexámoslle sorte no que resta de temporada onde o ten moi difícil para permanecer na división de honra dada a posición que ocupa. Non tan difícil o temos nós pero tampouco debemos caer na euforia e pensar que somos uns fenómenos porque o vindeiro partido nos visitará o Rivadabia que está a loitar polo campeonato xunto co Maderas Ramos e o Hermanos Couto de Boqueixón.
De ter ganado o partido co Rosalía teríamos moito andado pero lamentablemente a páxara que tivemos foi fina.